चांदणे निघाले आपुल्या घरी जागली पहाट,
तारयांची अवराआवारी भागली पहाट .
निजलेल्या डोळ्यात येई स्वप्न बहराई
जागल्या डोळ्यात माज्या थांबली निळाई.
निळ्या ढगांवर सांडली पहाट
मोगर्याला भूल देई सुंदर पहाट
.
केशरी दवांच्या रंग बहरू लागे
चंद्र येत बोहल्यावर पहाट जागे
पापण्यांचे गोड वळसे किरण सूर्याचे
नयनास मग श्वास किरणांचे
धून साप्त्धानुची मग हळूच दाटे
आणि निळ्या भोर आकाशात पहाट साठे .
निशीगंधा

0 comments:
Post a Comment